2010 yapımı 'I'm Still Here', Joaquin Phoenix'un oyunculuk kariyerini bırakıp çıraklık aşamasındaki bir rapçi olma yolculuğunu belgeleyen, türleri aşan bir filmdir. Casey Affleck tarafından yönetilen bu yapım, belgesel ile kurgu arasındaki çizgiyi kasıtlı olarak bulanıklaştırarak izleyiciyi Phoenix'un gerçekten yaşadığı bir çöküş mü yoksa karmaşık bir performans mı izlediği konusunda sorgulamaya iter. Filmin kalbinde, şöhret, kimlik ve medyanın insan psikolojisi üzerindeki etkisi gibi temalar yatar. Phoenix'un performansı, ister gerçek ister kurgu olsun, rahatsız edici derecede samimi ve vahşi bir enerjiyle doludur; sakallı, dağınık hali ve düzensiz davranışlarıyla unutulmaz bir ekran varlığı sergiler. Affleck'in yönetmenliği, çoğunlukla el kamerasıyla çekilmiş görüntüler kullanarak, izleyiciyi Phoenix'un kaotik dünyasının merkezine yerleştirir ve rahatsız edici bir yakınlık hissi yaratır. Müzik ve komedi unsurları, genel olarak kasvetli ve dramatik olan atmosfere ara sıra mizahi anlar katarken, filmin düşük IMDb puanı (6.1) izleyici ve eleştirmenler arasında yarattığı bölünmüşlüğü yansıtır. 'I'm Still Here', geleneksel anlatı yapılarını reddeden, sanatçılığın doğasını ve şöhret kültürünün tuzağını sert bir şekilde eleştiren deneysel bir çalışmadır. Seyirciyi rahatsız etmeyi ve düşündürmeyi amaçlayan bu film, Hollywood'un parıltılı yüzeyinin altında yatan karanlığı merak edenler için ilgi çekici bir deneyim sunar. 108 dakikalık bu yolculuk, sıradan bir biyografik dramdan çok daha fazlasıdır; medya manipülasyonu ve kişisel çöküş üzerine cesur bir yorumdur. Tartışmalı doğası ve belirsiz gerçekliği ile 'I'm Still Here', izleyicileri kendi yorumlarını yapmaya davet eden, unutulması zor bir filmdir.