Mike Nichols'ın yönetmen koltuğunda oturduğu 'Who's Afraid of Virginia Woolf?', Edward Albee'nin aynı adlı oyunundan sinemaya uyarlanan, izleyiciyi derinden sarsan bir başyapıttır. 1966 yapımı film, New England'daki küçük bir üniversite kasabasında geçer. Orta yaşlı tarih doçenti George (Richard Burton) ve onun göz alıcı ama huysuz eşi Martha (Elizabeth Taylor), gece geç saatlerde genç bir biyoloji öğretmeni Nick (George Segal) ile karısı Honey'yi (Sandy Dennis) evlerine davet ederler. Başlangıçta sıradan görünen bu sosyal buluşma, alkolün de etkisiyle hızla kontrolden çıkar. George ve Martha, yılların birikmiş öfkesi, hayal kırıklıkları ve acılarıyla örülü zehirli bir ilişkinin içinde, genç çifti adeta bir psikolojik savaş alanına çevirir. Sözlü saldırılar, alaylar ve acımasız oyunlarla dolu bu gece, her iki çiftin de bastırılmış gerçeklerini, kırılganlıklarını ve toplumsal beklentiler altında ezilen kimliklerini su yüzüne çıkarır.

Elizabeth Taylor, Martha rolüyle sinema tarihine geçen bir performans sergiler. Kırılganlık ve saldırganlık, sevgi ve nefret arasında gidip gelen bu karmaşık karakteri, Oscar ödüllü oyunculuğuyla unutulmaz kılar. Richard Burton ise George'un içe dönük öfkesini, zekasını ve derin acısını izleyiciye mükemmel bir şekilde aktarır. İkili arasındaki gerilimli kimya, filmin bel kemiğini oluşturur. George Segal ve Sandy Dennis de genç ve naif çiftin giderek çözülen dünyalarını inandırıcı bir şekilde canlandırarak, ana karakterlerin yıkıcı dinamiklerine mükemmel bir zıtlık ve ayna oluştururlar.

Mike Nichols, ilk filminde bile ustalığını konuşturarak, sahne uyarlaması olmasına rağmen filmi tamamen sinematik bir dile dönüştürmeyi başarır. Siyah-beyaz görüntü yönetimi, karakterlerin iç dünyalarındaki gri tonları ve karamsar atmosferi güçlendirir. Film, evlilik, toplumsal roller, yalanlar ve gerçeklik üzerine sert, dürüst ve rahatsız edici bir sorgulamadır. Neden izlenmeli? Çünkü bu film, oyunculuk şöleni, keskin diyalogları ve insan ilişkilerinin en karanlık köşelerine cesaretle ışık tutan anlatısıyla, sinemanın en güçlü karakter çalışmalarından biridir. İzleyiciyi rahatsız eder, düşündürür ve unutulmaz bir deneyim sunar.